مشاوره حقوقي رايگان با وکيل خوب دادگستري
عاریه در اصطلاح همانxadطور که در ماده 635 قانون مدنی آمده است: «عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین به طرف دیگر اجازه می دهد که از عین مال او مجانا منتفع شود. عاریه دهنده را معیر و عاریه گیرنده را مستعیر گویند».از این تعریف چنین بر می آید که:
اولا: قانون مدنی به پیروی از مشهور فقهاء عاریه را عقد دانسته است.
ثانیا: اثر عاریه ایجاد اذن است؛ نه حقی برای مستعیر در انتفاع ایجاد می کند و نه در برابر آن تکلیفی برای مالک در حفظ رابطه ی حقوقی به بار می آورد.
شرایط انعقاد عقد عاریه
عقد عاریه علاوه بر شرایط مختصه به خود باید دارای شرایط اساسی برای صحت معامله مذکور در ماده 190 ق.م باشد:
قصد طرفین و رضای آنها؛
اهلیت طرفین (بلوغ و عقل و رشد)؛
موضوع معین که مورد معامله باشد؛
مشروعیت جهت معامله؛
لزوم مالکیت منفعت برای عاریه دهنده؛
تشریح
معیر باید مالک منفعت بوده و دارای اهلیت تصرف باشد پس عاریه دادن غاصب صحیح نیست و مانند بیع و اجاره حکم فضولی در آن جاری است. به هر حال صبی و مجنون و کسانی که به علت سفاهت یا فلس محجور از تصرف در اموال خود می باشند نمی توانند مالی
برچسب:
نویسنده: مانی خلیلی
تاريخ: دوشنبه
2 اسفند
1395 ساعت: 8:33